Gisteren kregen we een update vanuit Togo:
Gemiddeld komen er per dag 25 patienten; na de eerste zes weken waren er 600 personen behandeld. Dit cijfer loopt langzaam op; ze zijn nu aan ongeveer 500 zieken per maand.
De patienten komen nog hoofdzakelijk uit de nabije woonwijk (30.000 inwoners). Er zijn veel ouders (moeders met kinderen).
Bij de opening bestond het personeel uit 23 personen, 17 Togolezen en 6 Fransen. Van deze 6 Fransen zijn er 2, die gekomen zijn om te helpen bij de opening en die begin april naar Frankrijk teruggaan om daar hun werk weer op te nemen (1 arts en 1 hoofd laboratorium). Een vrijwilligster verpleegster blijft 1 jaar. De andere drie (Sophie: directrice; Cécile: hoofd laboratorium en Karine: hoofdverpleegster) zijn permanent.
Op het ogenblik bestaat de staf uit :
1 directrice
1 arts
1 hoofd laboratorium
3 gediplomeerde verpleegsters
2 assistent-verplegers
2 ziekenverzorgsters
1 technicus röntgenafdeling
1 maatschappelijk werkster parttime
5 personen voor de schoonmaakploeg
1 onderhoudsman
1 dagbewaker
3 administratieve medewerkers (receptie, kassa)
1 huishoudelijk personeel.
Er moet dringend een laboratoriumtechnicus aangetrokken worden, maar die is moeilijk te vinden.
Tot nu toe hebben alle patienten op 4 na alle kosten betaald volgens het bestaande tarief (zie foto’s die ik al gemaild heb). Voor de 4 overige patienten heeft de maatschappelijk werkster een regeling kunnen treffen; ze hebben bijgedragen wat ze konden; de rest is betaald uit het Solidariteitsfonds dat door de Gemeenschap geopend is.
(Volgens Germain Locoh-Donou, de togolese arts uit Lomé,zal het aantal patienten die niet (veel) kunnen betalen waarschijnlijk oplopen, wanneer het Medisch Centrum meer bekendheid krijgt en de eerste drempelvrees overwonnen is!!.. Dat de plaatselijke tam-tam al werkt, heeft Dr Martine Thomas gemerkt. Nadat ze bij een patiente een borstonderzoek had gedaan, kwamen er steeds meer vrouwen met dezelfde vraag. Kennelijk hebben ze het er met vriendinnen erover gehad.. Een mannelijke ziekenhuisarts zal dit niet (gauw) doen, en er is maar één arts die een privé praktijk heeft in de stad.
De kosten van een consult bedragen 2 euros. Daarvoor wordt de persoon ’smorgens door de arts onderzocht. Schrijft hij onderzoeken of speciale medicijnen voor, dan komen de patienten in de namiddag terug voor de uitslag en/of uitleg over behandeling en medicijnen te krijgen (ongeveer de helft van de patienten). Dit tweede onderhoud is gratis, evenals de “follow-up gedurende 1 week !
De werkdag voor het personeel begint ’smorgens om 7 uur met een gezamelijk gebed van alle medewerkers. Om 7.30 gaat de poort open, en de patienten worden binnengelaten tot 12 uur. Daarna moeten natuurlijk al degenen die nog binnen zijn, onderzocht en behandeld worden. Om 13 uur/13.30 is dat afgewerkt, en kan er snel gegeten worden, met als het mogelijk is nog een kleine pauze/siesta (het is op het ogenblik de warmste periode van het jaar, 36-39 °C wat zeer vermoeiend is) tot 15 uur, wanneer de patienten terugkomen voor verdere behandeling. In principe worden er ’smiddags geen nieuwe patienten aangenomen; alleen urgentiegevallen, en het tarief is dan ook hoger. De hospitalisatie nog niet geactiveerd, alhoewel er al aanvragen waren, maar de staf is tot op heden overbelast.
Een van de problemen is, dat vooral de ouderen geen of weinig frans spreken. Het Franse personeel doet dan ook geregeld beroep op assistent-verplegers of ziekenverzorgers om als tolk te fungeren.
